آدمها "می آیند"گاهی در زندگی ات می مانندگاهی در خاطرات اتآنهایی که در زندگی ات می مانند، همسفر میشوندآنهایی که در خاطرات ات می مانند، تجربهی برای سفر...گاهی "تلخ"گاهی " شیرین"گاهی با یادشان "لبخند" میزنیگاهی یاد شان "لبخند" از لبانت بر می دارداما تو...لبخند بزنبه تلخ ترین خاطره هایتآدمها میآیند و این آمدن باید رخ بدهد تا تو بدانی، همه "آمدن" بلدند...این "ماندن" است که "هنر" میخواهدادامه مطلب
برچسب:
نویسنده: پندار مرادیان